Uit eten in Antwerpen: Savan’s Aahaar

Het is een zeldzaamheid in België, maar in Antwerpen vonden we een vegetarisch buffet bij Savan’s Aahaar in de diamantwijk. In dit authentiek Indisch restaurant kan je à la carte eten, maar wij kozen dus voor het vegetarische buffet.

Authentiek Indisch: dat betekent vooral zeer pikant. We begonnen met een lekker soepje, maar waren toch blij dat we er een drankje bijhadden. De tweede ronde begon ik met wat achteraf het pikantste gerecht bleek te zijn, waardoor de andere schotels al flauwtjes leken. Maar laat dat geen negatieve bijklank hebben, het was allemaal lekker, zo lang je er maar genoeg rijst bij at.

De bediening was uitstekend en vriendelijk, maar de vrouw in kwestie sprak niet zo goed Nederlands. Voor ons was het geen probleem om bediend te worden in het Engels, maar ik kan me inbeelden dat dit voor andere mensen minder interessant is.

Het interieur was niet echt classy. De borden en glazen waren van de Ikea en er lager papieren onderleggertjes op de tafel. Maar de term “ongezellig” die we in een aantal reviews gelezen hadden was toch wel overdreven.

Al bij al dus zeker een bezoekje waard. Het restaurant heeft voor zover ik weet geen website, maar je kan reserveren via 03 226 00 52. Het adres is Lange Herentalsestraat 23, 2018 Antwerpen.

Uit eten in Antwerpen: Lombardia

Wat goed genoeg is voor Moby, is goed genoeg voor ons. Het was niet de eerste keer dat we langsgingen bij Lombardia, en ook afgelopen vrijdag hebben we er weer genoten van een heerlijke lunch. Die was zo lekker, dat we het in de namiddag niet konden laten om nog eens terug te gaan voor een vieruurtje.

Lombardia is Antwerpens bekendste veggierestaurant. Al moet het gezegd, ze serveren er ook een aantal schotels met vlees. Maar op de kaart wordt duidelijk aangegeven wat vegetarisch is en wat veganistisch is. Op aanvraag maken ze ook iets glutenvrij voor je klaar.

Die kaart is even chaotisch en kleurrijk als het interieur. Tegen de muur hangen overal krantenartikels over het restaurant, posters voor speciale kookavonden en nog veel andere kleurrijke dingen. Het toilet is zebra- of tijgerkleurig, afhankelijk van de kant die je kiest. Het dak van het gebouw kan trouwens ook open, zodat de hele zaak plots een terrasje wordt. Allemaal zeer speciaal dus.

Het eten is er lekker en origineel. En Japanse burger met tofu en crackers? Een mexicaanse kaasburger met guacamole? Je vindt het bij Lombardia. De broodjes bestaan trouwens allemaal grotendeels uit een berg rauwe groentjes. Je kan er ook slaatjes krijgen, een dagschotel, koekjes, noten, milkshakes, … Voorlopig heb ik alleen broodjes en koekjes geprobeerd, maar die waren allebei overheerlijk.

Ook de drankjes verdienen wat aandacht. Naast het rijke aanbod van verse sapjes biedt Lombardia ook een aantal lekkere theedrankjes, warm en koud. Het bekendste daarvan is de gemberthee, die op dit moment ook te vinden is in het Belgisch pavelioen op de wereldexpo in Shanghai. Uiteraard moest ik dat gele drankje eens uitproberen. Een beetje te pikant naar mijn zin, maar ja wat wil je, het is gember… Voor de liefhebbers zal dit zeker een godendrank zijn.

De bediening is zeer hartelijk. Alain, de uitbater, weet perfect wat zijn klanten willen en hij zorgt ervoor dat ze dat ook krijgen. Hij stelde me de eerste keer voor om mijn cheeseburger te maken met mangochutney: heerlijk! We kregen ook al wat koekjes te proeven, wat ervoor gezorgd heeft dat we er nu altijd zelf achter vragen. De man is een beetje gek, maar gemeend vriendelijk.

Niets dan lof dus voor Lombardia. Meer informatie kan je op hun kleurrijke website vinden www.lombardia.be. Maar ga er vooral zelf een keertje naartoe om het te ontdekken. Opgelet: Lombardia sluit om 18u. Je kan er dus niet gaan dineren. Als je zeker wil zijn van een plaatsje kan je best reserveren. Tijdens de middag loopt de zaak snel vol en ook de rest van de dag zijn er niet veel tafeltjes vrij. Maar als het echt te vol zit, kan je natuurlijk ook gewoon iets afhalen.

Wat een vastenkuur met een mens doet

Een tijdje geleden nam ik deel aan een onderzoek over eetgewoonten bij vegetariërs. 40 dagen lang hield ik mij – in de mate van het mogelijke – aan een aantal strenge eetregels om mijn lichaam te zuiveren en helemaal in balans te krijgen. Althans dat was toch de theorie.

Feit was dat ik vaak honger had. Niet dat ik volgens de regels niets mocht eten, maar bepaalde types van voedsel mochten niet gecombineerd worden. En aangezien eiwitten zo’n 3u nodig hebben om te verteren, kon ik de drie uur na een eiwitmaaltijd niets anders eten dan meer van hetzelfde. Een hele dag enkel eiwitrijk voedsel eten is noch lekker, noch gezond, dus moest er ergens een eetpauze van minstens 3u zijn. En zo verging het me met de andere combinaties ook.

Maar het was allemaal voor een goed doel – de thesis van een collega-vegetariër – dus ik hield het graag vol. En ik wou natuurlijk weten of het werkte. Zou ik me effectief beter voelen met het dieet? Energieker? Vol levensvreugde? Jammer genoeg niet. Anders zou ik het nu nog volgen. Ik voelde me niet gezonder of levendiger. Vaak kreeg ik zelfs buikpijn van – vermoedelijk – te veel rauwe groenten.

Ondertussen zijn we 40 dagen na de laatste dag van het onderzoek. Wat heb ik ervan overgehouden? Ik ben nog steeds een paar kilo lichter dan voor het onderzoek, wat wel leuk is natuurlijk. Een aantal lekkere receptjes uit het onderzoek blijven ook in mijn receptenbibliotheek zitten. Maar het meest frappante is toch wel de hoeveelheid fruit die ik tegenwoordig eet.

Tijdens het onderzoek mocht ik ’s morgens enkel fruit eten. Vandaag start ik nog steeds de weekdagen met een fruitsla. In de weekends wijk ik daar wel eens van af, al probeer ik toch ook dan een stuk fruit in het ontbijt te verwerken. Ook tussendoor grijp ik veel gemakkelijker naar fruit in plaats van andere zoetigheden. Ik heb gewoon veel minder trek in koekjes, ijsjes en andere snoep. Geef mij nu maar een handvol besjes of een appel.

Conclusie? Al laat ik nu een groot deel van de regels achterwege, de vastenkuur heeft me toch deels gezonder doen eten. In dat opzicht vond ik het sowieso een geslaagd experiment. Volgend jaar doe ik zeker nog eens zo’n kuur. En waarom niet, ik doe hem gewoon tijdens de Christelijke vastentijd. Dan blijf ik tenminste van al die paaseitjes af.

Fruitige wok

Het moeten niet altijd groentjes zijn.

Mijn vriend en ik plannen meestal onze maaltijden een paar dagen vooraf. Naar deze schotel heb ik dan ook enkele dagen serieus zitten uitkijken. En het was terecht. Een heerlijke schotel die zeker wat vaker op tafel zal komen.

Het recept komt uit een klein boekje, Vegetarische gerechten uit de wok van Deltas, dat mijn mama ooit ergens voor 2 euro op de kop getikt heeft. Zijn prijs meer dan waard! Persoonlijk vind ik dat er wat meer rijst in mag, maar als je voorverpakte zakjes hebt, dan zijn dat er sowieso van 125g. 250g is zeker te veel. Als je losse rijst hebt, kan je 150g of zelfs 175g nemen.

Ingrediënten

1/4 l groentenbouillon (mag iets meer als je meer rijst neemt)
125g-175g langekorrelrijst
50g hele amandelen
1/2 prei: in ringen
140g ananas op sap: in kleine stukken
1 kleine zoete appel: in kleine stukken (mag geschild, maar hoeft niet)
1 kiwi: in stukken (schijven in 4 delen)
1 banaan: in schijven
2 el currypoeder (er mag wat extra bij als je meer rijst neemt)
olie om te bakken

Recept

Breng de bouillon aan de kook. Laat de rijst afgedekt zwellen op een laag pitje. Laat ondertussen de amandelen 4 minuten in kokend water liggen, koel ze af en pel ze. Je zou ze gemakkelijk uit hun pel moeten kunnen duwen.

Als de rijst klaar is giet je het overblijvende water af. Als dat er al is tenminste. Normaal gezien zou het meeste ervan weg moeten zijn. Verhit de olie in een goed hete wok en bak er onder constant roeren de amandelen in. Haal ze er weer uit als ze goudbruin zijn.

Verhit eventueel wat extra olie en roerbak er de prei in. Strooi de curry erover en laat nog even fruiten. Als de prei zacht genoeg is voeg je de rijst en het fruit toe. Laat heel even opwarmen. Serveer met de amandelen erover.

Smakelijk!

Uit eten in Hasselt: De Preuverie

We waren al een keertje uit gaan eten in de Preuverie en dat was zeer goed meegevallen. Uit reviews op verschillende websites bleek dat dat geen unieke ervaring geweest was. Vandaar dat we er gisteren voor kozen om ons eens te laten verrassen.

We hadden op voorhand gereserveerd via de website en daar ook al vermeld dat we het vegetarisch verassingsmenu zouden kiezen. Toen we aankwamen was er dan ook al een tafeltje speciaal voor ons gedekt. Een grote fles water erbij en we konden aan het 4-gangen diner beginnen.

Het voorgerecht bestond uit een van hun befaamde groentenkroketten met een slaatje. De inhoud van die kroketten verandert schijnbaar van dag tot dag en vandaag zaten er voor ons broccoli en erwten in. Dat kan niet slecht zijn voor een broccolifanaat als ik. Het slaatje was afgewerkt met een bosbessendressing, die in een apart schaaltje werd geserveerd zodat we naar smaak konden doseren.

De tweede gang was een verrassend lekkere aspergesoep. Ik zeg verrassend, omdat ik eigenlijk helemaal niet zo hou van asperges. Maar deze soep heb ik tot het laatste druppeltje uitgelepeld. In het hoofdgerecht zaten ook twee gegrilde asperges. Wat minder mijn ding, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door de rest van de schotel: een groententorentje, pasta met zeer lekkere pesto, witlof en een aardappel in de schil gefrituurd in de pan. Dat alles werd geserveerd in een saffraanssausje.

Er was nog net genoeg ruimte over voor het dessertje: een assortiment van zoetigheden. De chocomousse, het passievruchtgebakje en het vers fruit waren allemaal zeer lekker, maar stonden toch vooral in de schaduw van het schattigste dessertje dat ik in jaren gegeten heb: een mini-ijsje met een houdertje vastgemaakt aan de rand van het bord. Schattigheid krijgt altijd extra punten bij mij.

Dat alles kregen we voor maar 28 euro per persoon. Zeker de moeite waard dus. De service is onberispelijk – zelfs bij momenten van grote drukte was de gastvrouw attent genoeg om mijn water aan te vullen – en het eten overheerlijk. Een echte aanrader dus.

Het restaurant is niet volledig vegetarisch, maar dat stoort me allerminst. Dat maakt het net een goede optie om in omnivoor gezelschap uit te gaan eten. Voor ieder wat wils en de vegetariërs hoeven zich niet tevreden te stellen met een hoopje sla.

Een tip nog: het is een zeer klein en populair restaurant. Om te vermijden dat je op zoek moet gaan naar een alternatief, kan je dus best even reserveren. Dat kan gemakkelijk online op hun website. Dan kan je ook al eens kijken naar de kaart. Al is het zeker de moeite om je eens te laten verrassen.

Bakbanaan met pindasaus

Opgelet, een bakbanaan is een speciale soort van banaan. Ze zijn iets groter dan de dessertbananen die je overal in de winkel vindt. Ze hebben een hardere schil en als ze rijp zijn ziet hun vruchtvlees er roodrozig uit. Je vindt ze in sommige supermarkten en in afrikaanse winkeltjes. Als ze rijp zijn zien ze er al vrij zwart uit, dus laat je hierdoor niet afschrikken.

Ingrediënten

1 rijpe bakbanaan: gepeld en in schuine schijven gesneden (ongeveer 1/2 cm dik)
olie om te bakken
1 el pindakaas (niet afgestreken, maar zo veel je op de lepel kan krijgen)
2 el ketjap manis
1 el rodewijnazijn
water

Recept

Doe de pindakaas, ketjap en azijn in een pan. Voeg 4 el water toe. Verhit op een matig vuur. Roer constant tot het een egale massa wordt. Dit duurt even, dus geen paniek als het eerst wat brokkig lijkt. Als de saus klaar is haal je ze van het vuur.

Verhit de olie in een matig hete pan. Bak de banaanschijfjes aan beide kanten tot ze donkergeel worden. Als de schijfjes niet naast elkaar passen, bak je ze best in verschillende porties. Als de banaan goed rijp is, zijn de schijfjes vrij snel gebakken, dus blijf er goed bij. Op een paar minuutjes zou alles klaar moeten zijn.

Serveer de bananen met de pindasaus.

Smakelijk!