Vegetarisch eten in Parijs

Ik hou van Parijs. Ooit ga ik er wonen en elke dag groenten kopen op de marktjes. Verser dan vers.

We waren al een keer in Parijs geweest, maar toen hadden we een appartement gehuurd en konden we ook effectief zelf koken. Met lekkere verse groenten en fruit van de markt. Deze keer zaten we op hotel en moesten we dus — noodgedwongen, uiteraard — elke dag uit eten.

Er zijn ondertussen een aantal vegetarische restaurantjes in Parijs, maar nog steeds minder dan je zou verwachten van het toeristisch centrum van de wereld. Maar goed, we klagen niet.

Le Passage Obligé

Enkele jaren geleden heette dit restaurant nog Victoire Suprême du Coeur en was het volledig vegetarisch. Het was toen zonder enige twijfel de beste optie voor vegetariërs in Parijs. Jammer genoeg zijn ze om één of andere reden vlees beginnen serveren. En foie gras…

Maar omdat het nog steeds dezelfde groep mensen was, wilden we het nog wel een kans geven. Ze hebben immers nog steeds een hele reeks vegetarische gerechten op de kaart staan.

Het eten is er nog steeds lekker, maar minder goed dan we ons herinnerden. Misschien waren onze verwachtingen te hoog? Misschien zijn we elders in de wereld al te veel verwend? Er waren een aantal originele gerechten: aspergebruchetta’s, champignonterrine, vegaburger met rösti bovenop, … Meer dus dan je in een klassiek restaurant zou vinden.

De “salades” die erbij geserveerd werden waren wel erbarmelijk. Bij het voorgerecht was het nog net doenbaar, maar bij het hoofdgerecht kregen we gewoon een berg rucola. Rucola alleen is niet lekker en zeker niet in bergen. Er is dus zeker ruimte voor verbetering.

De dessertjes waren ook lekker, maar wanneer zijn ze dat niet? Ik nam gewoon een chocolademoeleux — kan niet slecht zijn — maar mijn vriend nam een “île flottante”. Gewoon al om de naam zou je het doen. Het is een soort van zoete eiwitmousse die drijft op caramelcustard. Origineel en bijzonder smakelijk.

Al bij al dus een leuke plaats om te gaan eten, maar voor wie het vroegere restaurant gekend heeft zal het niet meer zo wauw zijn. En natuurlijk, je moet er tegen kunnen dat ze ook vlees serveren.

BruchettaChampignonterrineBurger

Ile flottanteMoeleux

Saveurs Végét’Halles

Dit volledig vegatarische restaurant ligt vlak bij het shopping center Les Halles. Vandaar ook de naam. Ideaal dus na een dagje shoppen. Wij gingen er lunchen, dus we hebben alleen een hoofdgerecht geproefd.

Aangezien zowat iedereen de burger bestelde, deed mijn vriend dat ook. Ik wilde wat origineler zijn en bestelde de scampi’s in citronellasaus. Les geleerd. Als iedereen de burger bestelt, bestel je ook de burger. Die was decadent lekker. De scampi’s waren ok, maar veel citronella heb ik niet geproefd. In tegenstelling tot bij Le Passage Obligé weten ze bij Saveurs Végét’Halles wel hoe ze groentjes als bijgerecht moeten serveren. Ik kreeg er quinoa, puree, sla, boontjes en gebakken champignons bij.

Lekkere tussenstop dus, al weet ik niet of ik er heel vaak zou willen eten. Het menu bestaat bijna volledig uit mock meat. En daar ben ik niet echt fan van. Toch niet in grote hoeveelheden.

BurgerScampi's

Le Potager du Marais

Als ik later dan in Parijs ga wonen, dan liefst in de Marais. Gezellig hip en vooral veel homo’s. Het kan niet anders of daar is ook lekker eten. En jawel hoor, Le Potager du Marais is een écht lekker en zelfs bio vegetarisch restaurant. Het is er erg klein — reserveren is aangeraden — maar ook erg gezellig.

Op de kaart: groentenschotels! Ook wel wat fake vlees, maar vooral originele schotels met veel groentjes. Mijn vriend bestelde een van de dagschotels. Een lasagne met spinazie. Het ding zag zwart/donkergroen van de spinazie. Heerlijk. Ik had een Croustillant de Quinoa —een quinoaburger dus— met een plak geitenkaas op. De burger was overheerlijk en de geitenkaas was net genoeg om te complimenteren, zonder te overheersen. Er lag ook een schepje van de lekkerste boontjes OOIT op mijn bord.

De dessertjes staarden ons al een tijdje aan vanuit de toog, dus daar moesten we toch ook wel van proeven. Er is een zeer uitgebreide selectie, dus kiezen was echt moeilijk. De desserts die we uiteindelijk kozen waren wel lekker, maar ondanks dat ze allebei “citroen” in hun naam hadden, smaakten ze niet echt naar citroen. Maar los daarvan wel heel lekker.

Le Potager du Marais is dus zeker een aanrader, vooral voor wie na een paar dagen Parijs het mock meat wat beu is. En ook nog: gratis water, in een lege wijnfles. Schattig en leuk.

Croustillant de quinoaLasagne

Fraisier au citronCitroen-chocoladetaart

Loving Hut

Loving Hut mag dan wel een internationale keten zijn, het menu is overal verschillend. Het is dus altijd wat afwachten wat het resultaat is.

In Parijs is Loving Hut alvast een topkeuze. Ja, ze hebben er mock meats, maar ze hebben er ook de “délice des sept mers”. Een soort van tofumousse in zeewier. Klinkt misschien niet voor iedereen even lekker, maar probeer het en je zal overtuigd zijn. Voor mij was het één van de culinaire hoogtepunten van de reis. Jammer genoeg is het een voorgerecht. Ik had er liever gewoon nog een hoopje van besteld.

Maar ook het hoofdgerecht was lekker. Ik had een vegan phô, een Thaise soep. Er zat veel koriander in. Normaal ben ik absoluut geen fan van verse koriander, maar deze soep beviel me zeer goed. Mijn vriend had een spaghetti, waarbij je ook veganistisch parmesaanstrooisel kreeg. Kleine touch, maar dat maakt het verschil.

Gelukkig was er nog ruimte voor dessert, want ze hadden er cheesecake. Vegan en zonder tofu. Extreem lekker. De chocoladetaart van mijn vriend was ook lekker, maar toch: cheesecake!!

Opgelet het is er klein en zowat alle veganisten van Parijs komen hier eten. Reserveren is dus aangeraden. In uiterste nood kan je er natuurlijk ook gewoon gaan afhalen.

Loempia'sDélices des sept mersSpaghetti

PhoCheesecakeChocoladetaart

Berko

Over cheesecake gesproken, in de Marais, niet zover van Le Potager du Marais (eigenlijk aan de overkant van de straat) vonden we Cupcakes Berko. Ze verkopen er bagels, cheesecake en überschattige cupcakes. Niet speciaal vegetarisch of veganistisch, maar zeker de moeite waard als je van die dingen houdt. En zoals je misschien kan raden ben ik iemand die daar van houdt…

CheesecakeCupcakes

Adresjes

Le Passage Obligé

29 rue du Bourg Tibourg
75004 Paris

Open 7 dagen op 7, ’s middags en ’s avonds. De uren vonden we nergens, maar we weten in ieder geval dat ze ’s avonds pas om 19u opendoen.

www.lepassageoblige.com

Saveurs Végét’Halles

41 rue des Bourdonnais
75001 Paris

Open van maandag tot zaterdag van 11u30 tot 15u en van 19u tot 23u. Zondag gesloten.

www.saveursvegethalles.fr

Le Potager du Marais

22 rue Rambuteau
75003 Paris

Elke dag, van ’s middags tot ’s avonds. Ook hier weer geen uren te vinden.

www.lepotagerdumarais.com

Loving Hut

92, Boulevard Beaumarchais

75011 Paris

Open van maandag tot donderdag van 12u tot 15u en van 18u30 tot 22u.
Op vrijdag en zaterdag van 12u tot 15u en van 19u tot 22u30.
Zondag gesloten

paris.lovinghut.fr

Berko

23 rue Rambuteau
75004 Paris

Open van dinsdag tot zondag, van 11u30 tot 19u30

www.cupcakesberko.com

Zeefalafel

Naar een recept uit Non*fish*a*li*cious. Het visvervangende kookboek. En ja, ik heb geprobeerd om eentje te maken in visvorm. It’s fun! Lekker met wat tartaar, maar dat is zeker geen must.

Wakame, een soort van zeewier, kan je vinden bij de aziatische winkel of in de bioshop.

Ingrediënten

  • 1 blik (400g) kikkererwten: uitgelekt
  • 300g aardappel: geschild en in kleine blokjes
  • 100g maïzena
  • 50g paneermeel
  • 2 el gedroogde, gesnipperde wakame
  • 1 kleine rode ui: zeer fijn gesnipperd
  • 1 el gedroogde dille
  • 1 el gedroogde tijm
  • 2 el sojasaus
  • 1 tl paprikapoeder
  • 1 tl (zee)zout
  • een snufje peper
  • sesamolie om in te bakken (minstens 3 à 4 el)
Recept

Kook de aardappelen ongeveer een half uur, tot ze gaar zijn. Giet ze daarna af. Laat ondertussen de wakame weken in flink wat water. Hij wordt tot 20 keer groter dan in gedroogde toestand! Giet ook de wakame af.

Meng in een grote kom alle ingrediënten, behalve de sesamolie. Pureer tot een zo glad mogelijke massa. Het zeewier zal je waarschijnlijk niet kleiner krijgen, tenzij je een extreem goede mixer hebt.

Verhit een eetlepel sesamolie in een koekenpan. Doe er enkele hoopjes van het mengsel in en druk deze plat. Eventueel kan je er visvormpjes mee maken, maar ook andere vormpjes zijn lekker… Bak aan beide kanten goudbruin. Leg ze apart op een bord en verhit opnieuw een eetlepel olie. Maak en volgende portie en herhaal nogmaals indien nodig. Ik krijg een 12-tal koekjes uit deze ingrediënten, maar dat hangt er natuurlijk vanaf hoe groot je ze maakt.

Serveer ze warm, eventueel met een beetje tartaar.

Smakelijk!

Kruidige spinazielinzen

Ingrediënten

  • 250g blonde linzen
  • 1 laurierblad
  • 1 stengel bleekselder: in twee gesneden
  • een handvol verse rozemarijn
  • 1 ui in dunne ringen
  • 2 tl komijnzaad
  • 300g à 400g spinazie
  • 3 el verse peterselie: fijngehakt (+extra ter garnering)
  • 3 el olijfolie
  • 1 tl dijonmosterd
  • 1/2 tl knoflookpoeder
  • 4 tl rodewijnazijn
  • 1/2 tl geraspte citroenschil
  • olie om te bakken
  • peper en zout

Recept

Maak een kruidenbundeltje van de rozemarijn, laurier en bleekselder. Doe de linzen in een kom of wok en vul aan tot ze net onder water staan. Leg het kruidenbundeltje erbij. Breng aan de kook, zet het vuur wat lager en laat een half uurtje pruttelen tot de linzen gaar zijn. Roer regelmatig, zodat ze niet aanbakken. Als de linzen gaar zijn, maar er is nog vocht over, kan je ze afgieten. Anders zet je ze gewoon opzij. Vergeet niet het kruidenbundeltje te verwijderen.

Meng voor de dressing de olijfolie, mosterd, knoflookpoeder, citroenrasp en azijn. Breng indien gewenst verder op smaak met peper en zout.

Verhit de olie in een pan en bak daarin de ui gedurende 4 à 5 minuten. Kneus ondertussen de komijnzaadjes met een vezel en doe ze bij de ui. Bak ze nog 1 minuut mee. Voeg de spinazie toe en laat lichtjes slinken. Haal van het vuur.

Meng de linzen, dressing en gebakken ui en spinazie. Voeg de gehakte peterselie toe en roer alles goed door elkaar. Schep de salade in een kom en garneer met de overgebleven peterselie.

Smakelijk!

Zoetzure aubergines

Voor dit recept moet je ruim op tijd beginnen. Er zit namelijk heel wat wachttijd in. Gelukkig ben je er in feite niet zo lang effectief mee bezig.

Ingrediënten

  • 2 aubergines: in plakjes
  • het sap van een halve citroen
  • 2 el honing
  • 2 el olijfolie
  • 2 el verse rozemarijn: fijngehakt
  • zout

Recept

Leg de aubergineplakjes naast elkaar op een bord en bestrooi ze met flink wat zout. Als je bord te klein is, kan je meerdere laagjes maken, maar zorg ervoor dat elk laagje gezouten wordt. Laat de aubergines zo minstens een uur tot twee uur staan. Je zal zien dat er bruine bubbels op komen. Het zout onttrekt het vocht aan de aubergines. Schud het vocht eraf of dep ze af met keukenpapier.

Meng in een kom het citroensap, de honing, de olie en de rozemarijn. Roer goed tot de honing opgelost is en de vloeistoffen gemengd zijn. Marineer de aubergines in dit mengsel. Laat ze minstens een uurtje staan. Hoe langer ze kunnen marineren, hoe beter de smaak achteraf zal zijn. Een viertal uur is ideaal.

Verhit een wok en voeg er de aubergines met de restanten van de marinade aan toe. Roerbak vijf minuten tot de aubergine gaar is. Serveer warm of lauw.

Smakelijk!

Hoe ik 10 kilo afviel met een iPhone app

Het klinkt als het begin van een reclamefoldertje, maar het is wel degelijk realiteit. De laatste maanden ben ik 10 kilo afgevallen dankzij een iPhone app. Dat was trouwens de eerste app die ik gedownload heb, meteen nadat ik hem gekocht had. De motivatie was er dus alvast.

Tap&Track heet het ding. Een Amerikaanse app —in het Engels dus— die simpelweg calorieën telt. Je geeft een aantal basisgegevens in (lengte, geslacht, startgewicht, …). Daarnaast geef je ook aan hoe snel je gewicht wil verliezen. Ik had geen haast, dus maakte er maar meteen het minste van: 1/4 kilo per week. Iets meer dan een kilo per maand dus. Rustig aan, zodat ik me niet te veel zou moeten inhouden.

Op basis van die gegevens berekent de app automatisch hoeveel calorieën je mag binnenkrijgen op een dag. In mijn geval zat dat in het begin ergens net boven de 1400 calorieën. Om het allemaal wat concreter te maken hebben ze dat cijfer in een metertje gegoten. Elke keer je iets eet, geef je dat in en loopt het metertje verder vol. Als het helemaal vol is, heb je je maximum aantal calorieën binnen.

Gelukkig is er ook een “add exercise” knop. Als je ziet dat je metertje te snel aan het vollopen is, kan je wat calorieën “bijkopen” door te gaan sporten. Of het huis kuisen. Of boodschappen doen… En dat is maar goed, want naargelang je afvalt, mag je ook steeds minder eten om nog verder af te vallen.

Verder zijn er nog een paar leuke eigenschappen van de app:

  • Voeding ingeven is gemakkelijk, want de gigantische database is offline toegankelijk. Veel Amerikaanse merken, dat wel, maar een appel is een appel en een patat is een patat. Je kan bijvoorbeeld kiezen uit grote, medium en kleine appels. Of het gewicht in gram ingeven. Er zijn ook opties voor geschilde/ongeschilde appels, gebakken appels, gekookte appels, … En dat dus voor alle soorten voeding
  • Wat er nog niet inzit kan je er zelf instoppen. In mijn geval dus veel vegetarische broodsmeersels, vleesvervangers, …
  • Je kan ook recepten aanmaken. Je geeft dan aan hoeveel porties er uit je recept gehaald worden en welke ingrediënten er inzitten. De app rekent automatisch uit hoeveel 1 portie is. Handig voor cakes en dergelijke. Of als je vaak hetzelfde kookt —iets wat bij mij veel minder het geval is.
  • In de logboeken —die je perfect kan exporteren naar je computer— vind je alle voedingswaarden terug. Ik weet dus precies hoeveel proteïne en vet ik op een dag binnen heb. Best interessant voor een vegetariër! Je kan trouwens ook een doelwaarde voor elk van deze instellen. Dit komt dan bij onder je metertje te staan.
  • Je kan elke dag (of minder vaak als je dat wil) je gewicht ingeven. Dit natuurlijk om je toegestane calorieën te berekenen, maar ook om je vooruitgang weer te geven. Niets zo motiverend als een dalende grafiek…

En het werkt!

Tenminste, voor mij toch. Ik ben iemand die graag met cijfertjes bezig is, dus dit is de ideale manier om af te vallen. In de eerste plaats is het ook een vorm van bewustwording. Ik dacht vroeger dat ik gezond at. En dat was ook zo. Veel groenten, bakken in olijfolie, smoothies. Hopen vitamines en goede voedingsstoffen. Alleen, ik at er veel te veel van!

Een voorbeeldje: één eetlepel olijfolie is 120 kcal. Dat is niet niets, zeker als je weet dat ik er maar 1400 op mag. Brood, pasta, bepaalde soorten fruit, noten, … allemaal gezond, maar je valt omver als je ziet hoeveel calorieën er in zitten. En ik maar smoothies drinken… Dankzij de app heb ik nu een veel beter zicht op wat ik mag binnenkrijgen en wat ik effectief binnenspeel.

Natuurlijk, calorieën zeggen niet alles: een Deli Choc —omnomnom— is maar 61 kcal, een medium banaan iets meer dan 100 kcal. De keuze lijkt snel gemaakt. Maar tien minuten na het eten van die Deli Choc heb ik opnieuw honger. Dus toch maar een banaan dan? Het begrip “lege calorieën” krijgt al snel een concretere betekenis: gerommel in de maag. Het duurt dus ook niet lang voor je gezondere keuzes gaat maken.

En natuurlijk de “add exercise” knop. Die magische knop die ervoor zorgt dat je aan het einde van de dag wél die Deli Choc mag eten. Ook bewegen wordt veel concreter. Als ik nu mijn huis kuis, kan ik straks een ijsje eten (meer dan dat zelfs!). Dat motiveert toch veel beter dan “dokters bevelen elke dag een half uur beweging aan”. Geloof me, je zal veel sneller de fiets nemen om ergens naar toe te gaan en trappen worden je grootste bondgenoot.

Conclusie: de app helpt. Tap&Track maakt je bewust van je voedings- en bewegingsgewoonten en helpt je motiveren, registeren en analyseren. Maar natuurlijk: het echte werk zal je nog steeds zelf moeten doen.

Ter info: ik heb geen aandelen in Tap&Track, noch in Deli Choc 😉

Veganistische shepherd’s pie met bospaddenstoelen

Naar een recept uit “De Vega bijbel” van Veltman Uitgevers.

Ingrediënten

700g aardappels: geschild
1 grote ui: gesnipperd
1 groene paprika: in kleine stukjes
2 kleine wortels: in kleine stukjes
2 teentjes knoflook: fijngehakt
20g gedroogde bospaddenstoelen
400g rode bonen uit blik: uitgelekt
1/2 l lauw water
1 tl verse gist
1 laurierblaadje
paneermeel of broodkruim
100 ml (soja)melk
olie om te bakken
peper en zout

Recept

Kook de aardappels gedurende 30 minuten. Giet ze daarna af en pureer ze met de melk. Indien je wil kan je de puree romiger maken door er wat meer melk bij te doen. Kruid met peper en zout.

Laat de bospaddenstoelen een kwartiertje weken in het lauwe water. Haal ze eruit, maar hou het water bij. Snij de paddenstoelen in kleine stukjes.

Verhit de olie in een wok en bak op een matig vuur de ui, knoflook, paprika en wortel in, gedurende vijf minuten. Roer regelmatig. Voeg de paddenstoelen en bonen toe. Bak nog 2 minuten. Giet het paddenstoelenwater in de wok en voeg de gist en laurierblaadjes toe. Laat het geheel 15 minuten zachtjes pruttelen. Roer regelmatig. Tegen het einde zou het vocht bijna helemaal verdwenen moeten zijn. Haal het laurierblaadje uit de wok.

Verwarm de grill voor.

Doe de groentjes in een ovenschaal (of twee kleintjes). Bedek met de puree en bestrooi deze met broodkruim of paneermeel. Grill vijf minuutjes. Serveer warm.

Smakelijk!

Kookboek: De groene wereldkeuken van Troth Wells

De titel van dit boek was veelbelovend. Ik hou immers van exotische gerechten, met vreemde nieuwe kruiden en kleurige groenten. Jammer genoeg kon het niet helemaal aan mijn verwachtingen voldoen.

De recepten zijn duidelijk en makkelijk te volgen en de fotografie is prachtig. Er staan enkele pareltjes in zoals de “gevallen imaam” —de naam alleen al— en de “snelle curry van kool”. Van een simpel en snel gerecht als de dal bhat heb ik enorm genoten.

Alleen… er staan ook heel wat —naar mijn mening— overbodige recepten in. Elk vegetarisch kookboek heeft wel een recept voor moussaka, nasi goreng of burritos. Ook van de “couscous” en “groentenroerbak” had ik meer verwacht. Daarbij komt dan nog dat veel ingrediënten vaak terugkomen.

Al bij al heb ik dus gemengde gevoelens over dit boek. Voor een beginnende (vegetarische) kok zou ik het zeker aanraden. Of als cadeau voor een open-minded niet-vegetariër past het ook zeker. Voor de ietwat gevorderde veggiekok denk ik echter dat het te weinig uitdagend en vernieuwend is.

Pizza met bospaddenstoelen en asperges

In één woord: foodgasm! En dat terwijl ik helemaal geen fan ben van asperges. Tijdens het eten van deze pizza heb ik meermaals gekreund van ongeloof en genot. Zo lekker. Mijn vriend vond dat trouwens zeer grappig.

In dit recept gebruik ik zelfgemaakt pizzadeeg, maar ik vermoed dat het ook wel kan met prefabdeeg van de supermarkt. Aangezien ik deze pizza nog tijdens de vegan challenge maakte is de bovenkant kaasvervanger, maar je kan er ook een andere belegen of oude kaas voor gebruiken.

Ingrediënten

pizzadeeg voor 2 pizza’s
200g gemalen belegen of oude kaas
2 blikjes dubbelgeconcentreerde tomatenpuree
een tiental groene aspergepunten: in korte stukken van ongeveer 2 cm gesneden
25g gedroogde bospaddenstoelen
zout

Recept

Verwarm de oven voor op 250°C.

Laat de paddenstoelen een kwartier weken in lauw water. Giet ze af en snij ze in fijne stukjes.

Blancheer de asperges. Ik zet ze 2 minuten in een kommetje met water in de microgolf.

Doe in een kom de inhoud van de twee potjes tomaatconcentraat. Vul één van de blikjes met water en voeg dat toe aan de puree. Meng goed en zout de saus naar smaak. Andere kruiden zijn niet nodig.

Besmeer het pizzadeeg met de tomatensaus. Leg de paddenstoelen en asperges erop. Bestrooi met kaas. Bak 12-15 minuten in de oven. De pizza is klaar als de rand bruin wordt.

Smakelijk!

Gedroogde bospaddenstoelen: hoe gebruiken

Je bent ze misschien al een aantal keren tegengekomen in de supermarkt: gedroogde bospaddenstoelen. In de koelruimtes —al hoeft dat helemaal niet— naast de gewone, verse paddenstoelen. Misschien heb je net zoals ik een aantal keer gedacht: dat moet ik proberen. Wel doe het dan gewoon, want ze zijn zeer lekker.

Hoe gebruik je ze? Eigenlijk gewoon zoals andere paddenstoelen. Het enige verschil is dat je ze vooraf een tiental minuten in lauw water moet laten weken. Ze zwellen op tot hun normale grootte, 5 tot 7 keer zo groot als in gedroogde toestand. Let dus op dat je kommetje groot genoeg is en je er voldoende water bij doet.

Het water waar je ze in weekt kan je trouwens ook als smaakmaker in je gerecht gebruiken als daar bouillon of iets dergelijks in moet.

De potjes zijn vooral handig omdat je ze zo lang kunt bewaren. Als je maar een kleine hoeveelheid paddenstoelen nodig hebt, kan je precies zoveel nemen als je wil en de rest bewaren voor later. Je moet ze gewoon donker, droog en koel bewaren. Ze hoeven niet in de koelkast. En simpele berging volstaat.

Getest en goedgekeurd: WilmerBurger Pizza kaasvervanger

Afgelopen maand at ik veganistisch. Omdat het maar voor een maandje was kon ik de kaas wel laten. Maar omdat verschillende website en het EVA-magazine onlangs zo lovend waren over de vegan WilmerBurger Pizzakaas, moest ik die toch eens proberen. Dus maakte ik pizza.

Op de smaak niets aan te merken. Heerlijk kazig, zoals kaas hoort te zijn. Ik kan er niet meteen opplakken met welke niet-vegan kaasvariant hij zou overeenstemmen, maar hij smaakt goed af. Als een ietwat belegen of zelfs oude kaas.

Het smelten was, zoals je op de foto kan zijn, iets minder goed gelukt. Nochtans wordt de kaas verkocht als “een vegan kaas die smelt”. Toegegeven, onder de reepjes die je hier ziet liggen zat wel een laagje gesmolten kaas, dus helemaal mislukt was het niet. En eerlijk gezegd kan me dat smelten ook vrij weinig schelen. Maar bon, ik kan me inbeelden dat het voor echte vegans wel een verschil kan maken.

Een écht negatief punt vind ik het feit dat er geen voedingswaarden op de verpakking staan. Ook op de website van de fabrikant vind ik niets terug. Hoe kan ik dan in godsnaam weten wat ik binnenkrijg? En is dat eigenlijk niet verplicht om dat erop te zetten?

Algemeen genomen is het dus zeker een succes. Als ik een fulltime vegan zou worden zou deze kaas zeker regelmatig op het winkellijstje staan.

Ik kocht hem bij Veggie Deluxe. Geen idee of hij nog op andere plaatsen verkrijgbaar is. Bij de Bioshop in ieder geval niet, omdat hij niet bio is…

UPDATE: over het al dan niet smelten. Ik heb nog verschillende experimenten gedaan met de kaas, het ene al wat succesvoller dan het andere. Op de lasage (ovenschotel op 150°C, 40 min) is hij niet optimaal gesmolten. Op een boterham die ik 30 seconden in de microgolf opwarm (900 Watt) is hij zo goed als perfect gesmolten. Bizar!

 

« Older entries