Bezoek aan de melkfabriek

Dankzij de Girl Geeks en Danone mocht ik op 15 augustus uitgebreid gaan brunchen op een boerderij in Kinrooi. Inclusief een rondleiding, waar we zouden kunnen zien hoe goed de koeien die Danone melk bezorgen wel verzorgd worden. Er waren twee mogelijke uitkomsten voor mij. Ofwel zou ik het gevoel krijgen dat veganisten zwaar overdrijven, ofwel zou ik een afkeer van melk krijgen. Maar ik ging er in elk geval naartoe met een open geest en nam me voor om de irritante vragen niet en plein public te stellen.

Dat laatste bleek totaal onnodig. Er waren genoeg andere mensen die ze wél stelden. En boer Maarten had er geen probleem mee ze te beantwoorden. Vol overtuiging! Ja, de koeien die niet genoeg produceren worden geslacht. Ja, de mannelijk kalfjes worden als colateral damage bekeken en zo snel mogelijk buitengewerkt. Ja, kalfjes worden meteen van hun mama gescheiden en ze zien elkaar de eerste twee jaar niet meer terug. Nee, de koeien hebben nog nooit voet gezet in een wei. Allemaal doodnormaal en standaard.

Jammer genoeg voor Danone (en gelukkig voor Alpro) heeft dit bezoekje me dus niet positiever doen kijken naar dit soort van melkfabrieken. Dat een koe moet kalven om melk te geven wist ik al. Dat zo’n koe elk jaar moet kalven (dus in het beste geval zo’n 13 keer) wist ik niet. Behoorlijk ontnuchterend. Het begint er toch op te lijken dat veganisten gelijk hebben als ze zeggen dat de melkindustrie gelijk staat aan massamoord.

Ik snap de excuses wel. De koeien mogen niet de wei op omdat hun voeding dan beter gecontroleerd kan worden en de kwaliteit van de producten constant blijft. En een hoop stieren op de boerderij houden is economisch niet bepaald haalbaar. Maar daarom ga ik er nog niet mee akkoord. Vooral omdat melk en melkproducten eigenlijk helemaal niet nodig zijn in een gezonde voeding en we er vooral veel te veel van consumeren.

Maar goed, iedereen moet voor zich uitmaken of hij al dan niet de dode kalfjes op zijn geweten wil hebben. Maarten en Mieke doen wat ze doen met overtuiging en zorgen zo goed ze kunnen voor hun koeien. Ze proberen ze zo min mogelijk stress te bezorgen, zorgen voor het comfort van de koeien — automatische rugkrabbers en matrassen om te loungen(!) — en kennen hun beestjes door en door.

Wat me vooral stoort is de misleidende reclame/positionering van Danone. Op elk potje neemt een groene weide een prominente plaats in. Hun website bulkt van de idyllische tafereeltjes en baadt in een groenblauwe waas. Zelfs in het filmpje over de boerderij die ik bezocht hebben ze hun best gedaan om er scenes van weiland, bomen en struiken in te verwerken. Op bijna alle shots met koeien is wel wat groen te zien. Om nog maar te zwijgen van de landschapsbeelden van de boerderij. En dat terwijl we zelf met eigen ogen kunden zien dat dat groen zich beperkte tot de tuin van de uitbaters en de groene velden gewoon voor asperges gebruikt worden. En er zeer expliciet gezegd is dat de koeien nooit buiten hun stal komen!

Nogmaals, ik kan best begrijpen dat dat het geval is, maar misleid de consument dan niet. Een key visual van een gelukkige koe die vrij ronddartelt in de wei, terwijl dat helemaal niet het geval is? Misleiding en vooral onnodig.

Tenzij Danone zelf niet overtuigd is van haar eigen aanpak natuurlijk…

Om af te sluiten: enkele beelden. Met zoveel mogelijk schattige kalfjes, dat spreekt voor zich.

Brunch in voorbereiding. De thermos met chocomelk was in ieder geval belachelijk klein in vergelijking met de koffie en thee. Het ging toch over melk?

Twee koeien strijden om een zeer lekker hoopje voer. Iets daarvoor was de bruingevlekte rechts ook in de strijd verwikkeld, maar blijkbaar was het de moeite toch niet waard voor haar.

Een kalfje in een privé-igloo.

Twee kalfjes poseerden gewillig voor de camera. Iets dichter en ze hadden zelfs een kusje gegeven.

Brunch. Met kaas. En chocomelk uiteraard.

Advertenties

4 reacties

  1. 25/08/2011 bij 11:10

    Mij is het al even duidelijk dat ik moet minderen met melkproducten. Maar ik vind het niet makkelijk, veel moeilijker dan het ‘opgeven’ van vlees (daar had ik helemaal geen moeite mee). Sojamelk en -yoghurt vind ik lekker maar het is die kaas he.. ik ben verzot op kaas en kan dat nogal moeilijk laten. Deze dingen helpen wel, herhaal het maar af en toe tegen mij 😉

  2. Tine Putzeys said,

    25/08/2011 bij 20:46

    Idem hier. Als het niet om de kaas was, was ik al lang veganist geweest 😉

    Kaas is trouwens (net als veel voedingswaren) gewoon verslavend. Logisch dus dat het moeilijk is er af te blijven. Maar ik ben toch al een pak geminderd tegenover vroeger. Vooral dankzij het bestaan van goeie alternatieven voor de boterham.

  3. Peter said,

    28/09/2011 bij 14:49

    En als het bezoek je niet kan overtuigen, dan dit artikel mss wel:http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=PV3G92E3

    Wat de kaas betreft mensen, dat is inderdaad zeer lekker, maar je kan dan wel kiezen voor vegetarische kaas, dan zitten de maagenzymen van de kalveren er toch al niet meer in!

    Ik drink al vele jaren geen melk meer, jammer genoeg ben ik een maand geleden plots allergisch geworden aan soya … niet handig.

    smakelijk!

  4. 15/12/2011 bij 15:37

    […] Voor Twee berichtte Tine afgelopen zomer reeds over een bezoek aan een boerderij in Kinrooi die melk levert aan Danone. Hieruit werd duidelijk dat het leven van melkkoeien geen rozengeur en maneschijn is. Allereerst […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: