Getest en goedgekeurd: Provamel amandelmelk

Als bedankje voor mijn deelname aan een mini-enquête, liet Provamel me een paar maand geleden weten dat ik mijn brievenbus in de gaten moest houden. Jammer genoeg bleef die — op de immer obligate rekeningen na — leeg. Ook een tweede poging met een niet nader genoemd koeriersbedrijf mislukte. Mijn verrassing bleef lost in time and space. Maar derde keer is goeie keer: uiteindelijk werd op mijn werk een gekoeld pakje met amandelmelk (en nog wat andere goodies) afgeleverd.

Nadat de social media-man van Provamel zoveel moeite gedaan had voor dat pakketje, voelde ik me dan ook verplicht om er ook iets over te schrijven. Alleen… eerdere ervaringen met amandelmelk waren niet bepaald positief. Maar wie niet waagt, blijft maagd.

En gelukkig! Het feit dat je dit leest, betekent dat de melk wel degelijk lekker was. Die andere melk die ik vroeger eens geprobeerd had, was een waterig, flauw afkooksel van amandel. Deze melk had veel meer de consistentie van echte melk en heeft een veel uitgesprokenere smaak. Hoera dus. Al geef ik toe dat mijn favoriet nog steeds de (vanille)sojamelkjes zijn. Maar een gegeven paard…

Ik heb ze ondertussen ook al gebruikt om smoothies en warme gerechten mee klaar te maken en ook daar was het resultaat geheel naar wens. Gelukkig dus dat ik ze toch eens geproefd heb.

Op www.kookpottenkijken.eu loopt trouwens nog tot 31 januari een wedstrijd van Provamel. Je kan er een setje ecologisch keukengerei winnen door een recept met een van hun producten in te sturen. Ik ga nog niet verklappen wat het mijne zal zijn, maar deze amandelmelk zal er zeker deel van uitmaken.

De amandelmelk is zoals de andere producten van Provamel enkel in biowinkels te koop. Meer info op de Provamel website.

Getest en goedgekeurd: speculoospudding van Alpro

Alpro is bezig met een complot tegen mijn achterwerk.

Speculoospudding Alpro

Het bewijs

Sinds enkele weken verkopen ze ook speculoospuddinkjes. Hoe kan ik mij dan nog aan mijn goede voornemens houden?

Ik zag ze voor het eerst tussen de aankopen van een andere klant aan de kassa. Jammer genoeg was ik net aan de beurt en kon ik niet meer terug om ook een pakje te gaan halen. Daarna heb ik er in verschillende winkels naar gezocht, maar ze waren nergens te vinden. Gelukkig vond ik er vandaag in de Delhaize.

De pudding is zoals je dat van Alpro mag verwachten: lekker, smeuïg en volledig vegan. De speculoossmaak is gebaseerd op kandijsuiker, zoals die van Lotus, maar smaakt niet te zoet. En de geur is heerlijk, bijna exotisch. Love it!.

To zover dus mijn pogingen tot diëten…

Zoals gezegd, voorlopig heb ik ze alleen nog maar in de Delhaize gevonden. Meer info op de website van Alpro

Getest en goedgekeurd: Damhert Mexicano Burger

Snel snel even langs de buurtsupermarkt voor een veggie-burger. Over het algemeen is er niet zoveel keuze, maar in die van ons waren er toch een aantal opties. Van Damhert. Ik ken het bedrijf vooral van de Tagatesse, maar wie niet waagt… We kozen voor de Mexicano Burger, die ons wel leek te passen bij de tortillasalade die op het menu stond.

Mijn verwachtingen waren niet erg hoog, maar deze burger verraste me. Hij smaakt niet naar vlees —hoeft ook helemaal niet— maar lekker afgekruid met smakelijke stukjes groenten. De structuur geeft de burger een lekkere bite en maakt hem vooral makkelijk te bakken.

Kortom, een onverwacht succes. Deze gaan we zeker nog eens in huis halen. En misschien meteen maar de rest van het assortiment ook eens onderzoeken.

Getest en goedgekeurd: Soyes Tonijn

Eerdere experimenten met Soyes waren al goed meegevallen, dus onlangs bestelden we een proefpakket met verschillende Soyes-items bij Veggiedeluxe. Eén van de producten daaruit was tonijn. Fake tonijn, voor de duidelijkheid.

Zoals bij vele van deze producten moet ik toegeven: ik heb geen referentiepunt. Ofwel is het te lang geleden dat ik de vlees- of visvariant gegeten heb, ofwel heb ik, zoals hier, nog nooit het “origineel” gegeten. Of het naar tonijn smaakt kan ik je dus niet zeggen.

Wat ik je wel kan zeggen is dat het heerlijk is. Opvallend ook weer is de structuur die zeer echt lijkt. Net als tonijn die je uit een blik zou halen. Wij maakten er een tonijnsalade van. Heerlijk op een broodje of toastje.

Opgelet: de fake tonijn is wel vegetarisch, niet veganistisch.

Hoe ik 10 kilo afviel met een iPhone app

Het klinkt als het begin van een reclamefoldertje, maar het is wel degelijk realiteit. De laatste maanden ben ik 10 kilo afgevallen dankzij een iPhone app. Dat was trouwens de eerste app die ik gedownload heb, meteen nadat ik hem gekocht had. De motivatie was er dus alvast.

Tap&Track heet het ding. Een Amerikaanse app —in het Engels dus— die simpelweg calorieën telt. Je geeft een aantal basisgegevens in (lengte, geslacht, startgewicht, …). Daarnaast geef je ook aan hoe snel je gewicht wil verliezen. Ik had geen haast, dus maakte er maar meteen het minste van: 1/4 kilo per week. Iets meer dan een kilo per maand dus. Rustig aan, zodat ik me niet te veel zou moeten inhouden.

Op basis van die gegevens berekent de app automatisch hoeveel calorieën je mag binnenkrijgen op een dag. In mijn geval zat dat in het begin ergens net boven de 1400 calorieën. Om het allemaal wat concreter te maken hebben ze dat cijfer in een metertje gegoten. Elke keer je iets eet, geef je dat in en loopt het metertje verder vol. Als het helemaal vol is, heb je je maximum aantal calorieën binnen.

Gelukkig is er ook een “add exercise” knop. Als je ziet dat je metertje te snel aan het vollopen is, kan je wat calorieën “bijkopen” door te gaan sporten. Of het huis kuisen. Of boodschappen doen… En dat is maar goed, want naargelang je afvalt, mag je ook steeds minder eten om nog verder af te vallen.

Verder zijn er nog een paar leuke eigenschappen van de app:

  • Voeding ingeven is gemakkelijk, want de gigantische database is offline toegankelijk. Veel Amerikaanse merken, dat wel, maar een appel is een appel en een patat is een patat. Je kan bijvoorbeeld kiezen uit grote, medium en kleine appels. Of het gewicht in gram ingeven. Er zijn ook opties voor geschilde/ongeschilde appels, gebakken appels, gekookte appels, … En dat dus voor alle soorten voeding
  • Wat er nog niet inzit kan je er zelf instoppen. In mijn geval dus veel vegetarische broodsmeersels, vleesvervangers, …
  • Je kan ook recepten aanmaken. Je geeft dan aan hoeveel porties er uit je recept gehaald worden en welke ingrediënten er inzitten. De app rekent automatisch uit hoeveel 1 portie is. Handig voor cakes en dergelijke. Of als je vaak hetzelfde kookt —iets wat bij mij veel minder het geval is.
  • In de logboeken —die je perfect kan exporteren naar je computer— vind je alle voedingswaarden terug. Ik weet dus precies hoeveel proteïne en vet ik op een dag binnen heb. Best interessant voor een vegetariër! Je kan trouwens ook een doelwaarde voor elk van deze instellen. Dit komt dan bij onder je metertje te staan.
  • Je kan elke dag (of minder vaak als je dat wil) je gewicht ingeven. Dit natuurlijk om je toegestane calorieën te berekenen, maar ook om je vooruitgang weer te geven. Niets zo motiverend als een dalende grafiek…

En het werkt!

Tenminste, voor mij toch. Ik ben iemand die graag met cijfertjes bezig is, dus dit is de ideale manier om af te vallen. In de eerste plaats is het ook een vorm van bewustwording. Ik dacht vroeger dat ik gezond at. En dat was ook zo. Veel groenten, bakken in olijfolie, smoothies. Hopen vitamines en goede voedingsstoffen. Alleen, ik at er veel te veel van!

Een voorbeeldje: één eetlepel olijfolie is 120 kcal. Dat is niet niets, zeker als je weet dat ik er maar 1400 op mag. Brood, pasta, bepaalde soorten fruit, noten, … allemaal gezond, maar je valt omver als je ziet hoeveel calorieën er in zitten. En ik maar smoothies drinken… Dankzij de app heb ik nu een veel beter zicht op wat ik mag binnenkrijgen en wat ik effectief binnenspeel.

Natuurlijk, calorieën zeggen niet alles: een Deli Choc —omnomnom— is maar 61 kcal, een medium banaan iets meer dan 100 kcal. De keuze lijkt snel gemaakt. Maar tien minuten na het eten van die Deli Choc heb ik opnieuw honger. Dus toch maar een banaan dan? Het begrip “lege calorieën” krijgt al snel een concretere betekenis: gerommel in de maag. Het duurt dus ook niet lang voor je gezondere keuzes gaat maken.

En natuurlijk de “add exercise” knop. Die magische knop die ervoor zorgt dat je aan het einde van de dag wél die Deli Choc mag eten. Ook bewegen wordt veel concreter. Als ik nu mijn huis kuis, kan ik straks een ijsje eten (meer dan dat zelfs!). Dat motiveert toch veel beter dan “dokters bevelen elke dag een half uur beweging aan”. Geloof me, je zal veel sneller de fiets nemen om ergens naar toe te gaan en trappen worden je grootste bondgenoot.

Conclusie: de app helpt. Tap&Track maakt je bewust van je voedings- en bewegingsgewoonten en helpt je motiveren, registeren en analyseren. Maar natuurlijk: het echte werk zal je nog steeds zelf moeten doen.

Ter info: ik heb geen aandelen in Tap&Track, noch in Deli Choc 😉

Getest en goedgekeurd: WilmerBurger Pizza kaasvervanger

Afgelopen maand at ik veganistisch. Omdat het maar voor een maandje was kon ik de kaas wel laten. Maar omdat verschillende website en het EVA-magazine onlangs zo lovend waren over de vegan WilmerBurger Pizzakaas, moest ik die toch eens proberen. Dus maakte ik pizza.

Op de smaak niets aan te merken. Heerlijk kazig, zoals kaas hoort te zijn. Ik kan er niet meteen opplakken met welke niet-vegan kaasvariant hij zou overeenstemmen, maar hij smaakt goed af. Als een ietwat belegen of zelfs oude kaas.

Het smelten was, zoals je op de foto kan zijn, iets minder goed gelukt. Nochtans wordt de kaas verkocht als “een vegan kaas die smelt”. Toegegeven, onder de reepjes die je hier ziet liggen zat wel een laagje gesmolten kaas, dus helemaal mislukt was het niet. En eerlijk gezegd kan me dat smelten ook vrij weinig schelen. Maar bon, ik kan me inbeelden dat het voor echte vegans wel een verschil kan maken.

Een écht negatief punt vind ik het feit dat er geen voedingswaarden op de verpakking staan. Ook op de website van de fabrikant vind ik niets terug. Hoe kan ik dan in godsnaam weten wat ik binnenkrijg? En is dat eigenlijk niet verplicht om dat erop te zetten?

Algemeen genomen is het dus zeker een succes. Als ik een fulltime vegan zou worden zou deze kaas zeker regelmatig op het winkellijstje staan.

Ik kocht hem bij Veggie Deluxe. Geen idee of hij nog op andere plaatsen verkrijgbaar is. Bij de Bioshop in ieder geval niet, omdat hij niet bio is…

UPDATE: over het al dan niet smelten. Ik heb nog verschillende experimenten gedaan met de kaas, het ene al wat succesvoller dan het andere. Op de lasage (ovenschotel op 150°C, 40 min) is hij niet optimaal gesmolten. Op een boterham die ik 30 seconden in de microgolf opwarm (900 Watt) is hij zo goed als perfect gesmolten. Bizar!

 

Getest en goedgekeurd: tartex broodsmeersel

’s Avonds een diner koken is geen probleem voor een keukenprinses als ik, maar net als elke vegetariër word ik regelmatig geconfronteerd met de vraag wat ik in godsnaam op mijn boterham moet doen ’s middags. Normaal gezien is dat veel kaas. Smeerkaas, harde kaas, gesmolten kaas, … You name it. Maar, dat heeft ook zo zijn nadelen — lees mijn gat wordt daar dik van. En ja, ik ben momenteel nog steeds bezig met mijn vegan challenge. Dus wat eet je dan?

Gelukkig bestaat er zoiets als de biowinkel. Rekken vol vegetarisch en veganistisch broodbeleg. Mijn laatste nieuwe liefde: Tartex. Een broodsmeersel met de consistentie van paté. Sommige varianten smaken ook echt naar paté, zoals ik die mij van vroeger herinner. Al moet ik daar zoals steeds wel bij vermelden dat het ZEER lang geleden is dat ik dat nog gegeten heb. Er kan dus wat ruis op mijn smaakgeheugen zitten.

Er zijn een hele boel varianten: natuur, gerookt, champignon, groene peper, truffel champagne (zoals de Faux Gras van Gaia), Mexicaans, pesto, olijven, kruiden, Hongaars, … Te veel om allemaal op te noemen. En voor nieuwelingen zoals ons met geen flauw idee wat lekker is, zijn er handige setjes met 5 kleine potjes om te proeven. Mijn persoonlijke favorieten tot nu toe zijn de Mexicaanse en de gerookte. Mijn vriend vindt vooral de groene peper heerlijk, maar die hebben we jammer genoeg nog niet in grote potten gevonden.

Waar vind je ze? In de biowinkel natuurlijk. Maar goed nieuws voor de mensen die niet in de buurt van een biowinkel wonen: je kan ze ook bestellen via Bioplanet.be en gewoon in je plaatselijke Colruyt laten leveren. Handig!

Meer info over de producten op Tartex.com. Opgelet: sommige varianten bevatten honing en zijn dus niet geschikt voor strikte veganisten.

Getest en goedgekeurd: Vol-au-veggie

Onlangs plaatsten we weer een bestelling bij Veggie Deluxe. Ik had in mijn twitterstream heel wat zien voorbijkomen over de Vol-au-Veggie van Vegabites, dus die moest zeker bij de bestelling zitten.

Toen ik het pak opentrok had ik niet veel hoop. Het rook niet erg lekker en zag er ook niet lekker uit. Maar eerlijk is eerlijk, alle vol-au-vent ziet er uit als brokkenpap. Omdat ik niet zeker was of het bakje in de microgolf mocht heb ik het maar warm gemaakt in een kommetje.

En toen kwam de hoop terug. Het ruikt heerlijk kruidig. En ja hoor, het was zeer lekker. Geen standaard vol-au-vent, maar een apart recept met knolselderblokjes en stukjes fake kip. Apart gekruid ook —in vergelijking met wat ik vroeger van mijn moeder kreeg toch— en heerlijk romig. Een bedenking wel: waar zijn de balletjes? Er zijn genoeg veggie balletjes op de markt, dus die hadden er ook best in kunnen zitten.

Conclusie: zeer lekker.

Al vraag ik me wel af of ik het zelf niet even goed klaargespeeld zou krijgen. Op zich zat er niets in dat ik niet zelf kan kopen. Maar goed, voor een snelle lekkere veggie hap is het ideaal.

Het pakketje wordt vers klaargemaakt wanneer je een bestelling plaatst en blijft beperkt houdbaar. Dus hou daar rekening mee als je bestelt. Het is te verkrijgen via Veggie Deluxe.

Voor meer reviews van Veggie Deluxe en hun producten:

Getest en goedgekeurd: Veggie Deluxe
Getest en goedgekeurd: Soyes Visnuggets
Getest en goedgekeurd: Soyes Kipnuggets

De komkommersalade op de foto kan je ook op deze blog vinden:

Warme komkommersalade

Getest en goedgekeurd: Soyes Kipnuggets

(c) Veggiedeluxe

(c) Veggiedeluxe

De verwachtingen waren hoog na de zeer geslaagde smaaktest van de visnuggets. Kipnuggets de pan in, een scheutje olie en, ja hoor, vijf minuten later lagen ze goudbruin te blinken op mijn bord.

De structuur doet me eerder denken aan zo’n balletje van de chinees, dan aan een echte kipnugget. Al is het natuurlijk al lang geleden dat ik nog echte kipnuggets gegeten heb

Smaken ze naar kip? Enigszins, maar het resultaat was niet zo spectaculair als bij de visnuggets. Al raad ik je toch aan om er meteen 8 per persoon te maken. 4 zal zeker te weinig zijn…

Tip: volgens de verpakking moet je ze eerst rustig laten ontdooien, maar moest je dat vergeten zijn —of plots beslissen dat je toch wel wat nuggets zou kunnen gebruiken— dan kan je ze ook gewoon snel even in de microgolf stoppen. Na 2 minuten op 450 kW kan ze gemakkelijk van elkaar losmaken en na vijf minuutjes in de pan zijn ze helemaal klaar.

De kipnuggets zijn te verkrijgen via www.veggiedeluxe.be

Smakelijk!

Getest en goedgekeurd: nieuwe Provamel smaakjes

Een tijdje geleden al berichtte ik over hoe geweldig ik yofu wel vond. Ondertussen heeft Provamel twee nieuwe smaakjes op de markt gebracht: appel – groene thee en appelsien – banaan. Tijd voor een testje dus…

Appel –  groene thee

De “appel – groene thee”-variant sprak me van concept minder aan, omdat ik niet zo’n grote liefhebber van groene thee ben. Gelukkig viel dat best mee. Er zit wel een thee-ig nasmaakje in, maar het smaakt toch voornamelijk naar appel. Een minpuntje wel: er zitten stukjes appel in. Ik hou niet van stukjes in mijn yoghurt —tenzij ik ze er net zelf vers ingesneden heb—, dus dat mogen ze van mij nog aanpassen. Al zijn er natuurlijk heel wat mensen die dat wel graag hebben.

In zijn geheel dus wel geslaagd voor de smaaktest, maar naar mijn smaak zeker niet de beste uit het gamma. Wel lekker fris, dus als afwisseling is hij wel leuk. Mijn vriend —wel een theelover— vond hem trouwens zeer lekker.

Appelsien – banaan

Eerst en vooral: hoera voor de naam. “Appelsien” spreekt mij veel meer aan dan “sinaasappel”. Al moet ik zeggen dat dit weinig relevant is voor de smaakttest. Maar toch… Tip voor Provamel trouwens: in “appelsien” is een belgicisme. Misschien op termijn de naam aanpassen op de Nederlandse verpakking?

En nu: linguist-marketeer-modus: AF.

Dit smaakje was al meer mijn ding. Als ik ’s morgens toevallig gelijktijdig een sapje pers en yofu als ontbijt neem, dan meng ik steevast wat appelsiensap door mijn bord. En deze yoghurt smaakt net hetzelfde. Niet zo artificieel als veel andere fruityoghurts. De banaansmaak is veel minder dominant, maar nog steeds duidelijk aanwezig.

Ook in deze zitten stukjes. Dat zal de “vezel” zijn waarnaar ze verwijzen op de verpakking. Ze storen me minder dan de appelstukjes in de andere yofu, maar ik blijf me toch afvragen of ze niet vooral een marketingtruc zijn.

Soit: lekker dus. Jammer dat deze niet in megapotten komt, maar dat zullen we wel overleven zeker?

En verder

Leuk om te weten: de verpakking van de potjes is 100% recycleerbaar. Goed, dan hoef ik me minder schuldig te voelen voor mijn hoog consumptietempo. Je kan het karton dat rond de grote potten zit er gemakkelijk afdoen, zodat je nog beter kan sorteren. Ook daar is aan gedacht.

Zoals steeds zijn de Provamelproducten in de Bioshop te vinden.

« Older entries